
De echte wandelaars lopen vanaf het hotel, maar je kunt het eerste stuk ook met de auto doen. We parkeren bij Les Pinés, je zou er moeten kunnen eten en wat drinken, maar alles oogt erg verlaten. Vandaar lopen we naar de Cascade die aan de rand van het parc des Ecrins ligt. Het bospad voert langs een grote waterbuis die 's morgens in de dichte mist en met de creatieve ondersteuningen en afdichtingen en soms wat eruit spuitend water zo uit een game zou kunnen komen.


Als het bospad de weg naar boven kruist (we hadden nog verder met de auto gekund!) treffen we een adembenemend uitzicht aan: bergen met wolkenflarden, de verre waterval en een geërodeerde helling met Demoisselles coiffures.


Aan de rand van de gletsjer sijpelt het water het riviertje in.



Vandaag via Dormillousse naar Lac Faravel op 2386 meter en Lac Fangeat. Dormillouse is een dorpje van een paar huizen groot dat slechts via een bergpad te bereiken is. Het ligt in het hart van het park des Ecrin. Het is droog maar daarmee is ook alles gezegd. Hoe hoger we komen, hoe kouder het wordt. Een muts en wanten was geen slecht idee geweest. Halverwege dwarrelen er wat vlokjes natte sneeuw naar beneden. Boven de boomgrens gekomen zien we bergmarmotten. Tenminste iets. De klim valt zwaar tegen! Uiteindelijk zien we het meer beneden ons liggen, maar we hebben de puf en de moed niet meer om af te dalen en de rest van de wandeling af te maken. We zijn dan al 'ietsje langer' onderweg dan de op de bordje vermelde drie uur.






![]() | ![]() |
![]() |
De rotsplantjes vormen bijna kleine tuintjes tussen het gesteente. Korstmossen kleuren het zwarte gesteente vaal geel.
