
Aardpiramides: de zuilen zijn ontstaan door erosie van de relatief zachte kalksteenachtige bodem. Op de plaatsen waar grote, harde rotsblokken liggen, beschermen deze de ondergrond, waardoor deze plaatselijk minder erodeert dan de bodem eromheen. In de loop van de eeuwen zijn deze verhogingen steeds verder uitgesleten tot reusachtige, soms wel 40m hoge smalle piramides. De erosie gaat uiteraard nog altijd door zodat de vormen blijven veranderen.
Het regent dat het giet en het is koud. We rijden langs het Lac Serre-Poncon richting Le Sauze du Lac naar de Demoiselles Coiffées de Pontis. We lopen ondanks de regen het paadje naar boven. De flarden mist en en de donkere regenwolken zorgen voor een prachtig, voortdurend wisselend schouwspel.



We rijden aan de noordkant langs het Lac Serre Poncon en parkeren bij St. Apollinaire. Vandaar lopen we via een bospad naar het hoger gelegen meertje. Halverwege de weg lijkt een kudde schapen op te doemen vanuit het in nevelen gehulde bos. Het meertje zelf met een campingachtige entourage valt wat tegen. Maar misschien ligt dat ook aan het sombere weer. Voorbijtrekkende wolken onttrekken regelmatig het landschap aan het zicht.


Op de terugweg kijken we weer een poosje naar het elke keer weer boeiende spel van de wolken boven lac Serre-Poncon en rond de bergen; om ons heen vormen de uitbundig bloeiende veldbloemen een bont kleurenpalet.


La montagne aux marmottes bij Le Sauze du Lac, een dierentuin met de dieren van de bergen, zegt de folder. Een veredelde kinderboerderij dunkt me. Gemzen en steenbokken zijn alleen als standbeeld te zien. Er zijn bergmarmotten, dat dan weer wel. En er zijn roofvogels. Vooral gieren. Een roofvogelshow blijft altijd imposant en treurig tegelijk. Het pad dat vanaf de dierentuin omhoog loopt, biedt een weids uitzicht over het meer.



Abbaye de Boscodon en het Foret de Boscodon. Het wandelpad zou uiteindelijk naar Fontaine de l'ours », à 1560 mètres d'altitude moeten leiden, maar ook op dit pad zijn de aanwijzingen weer uiterst summier. We komen tot aan Belvedere, een zoveelste panorama over het Lac Serre-Poncon. Het bos bestaat uit naaldbomen. We hebben het wel gehad met bossen en klimpartijen. We bezichtigen de abdij. We rijden naar Crots maar daar is ook niks te doen en zo rijden we nog wat rond. Uiteindelijk maar weer naar huis en voetbal kijken.
