Parelstuifzwam

Parelstuifzwam (Lycoperdon perlatum)

De Parelstuifzwam valt onder de stuifzwammen op door de relatief lange steel. De steel van de Plooivoetstuifzwam is plomper en geplooid.
Kenmerkend zijn ook de korte, witte stekeltjes. Bij afvallen laten ze een netwerkachtige tekening achter op het vruchtlichaam. Te vinden van juli tot in november.

De Parelstuifzwam groeit op de bodem in loof- en naaldbossen. Incidenteel komt de Parelstuifzwam ook voor op sterk rottend hout. Dit kan tot verwarring met de Peervormige stuifzwam (L. pyriforme) leiden. De Peervormige stuifzwam is de ′enige′ stuifzwam die op hout groeit. Geen 100% betrouwbaar kenmerk dus - het verschil is te zien door de stekeltjes af te wrijven. Bij de Parelstuifzwam blijft een netwerk achter, bij de Peervormige stuifzwam niet.
Kenmerken van het geslacht Stuifzwam  (Lycoperdon) waartoe Parelstuifzwam behoort.

Het vruchtlichaam is peervormig, aanvankelijk wit, maar bij rijpheid bruin wordend. De sporen zijn olijfbruin tot donkerbruin. Over het algemeen groeiend o de grond, zelden op dood hout.

Klik op de afbeelding voor vergrote weergave met beschrijvende tekst

SPECIFICATIES - parelstuifzwam
familieStuifzwammen (Lycoperdaceae)
info familieStuifzwammen behoren tot de klasse van de Gasteromyceten- Buikzwammen. De sporen van Buikzwammen zitten in een bol, knol of zak. In de bol, knol of zak zit een kiemvlies waarop de sporen groeien. Dit kiemvlies kan op verschillende wijzen aanwezig zijn. Vaak is er een soort van inwendige steeltje. En vaak is er het zogenaamde gleba aanwezig, een sponsachtig weefsel waarin zich een of meer holtes (kamers) bevinden. In de kamers zit het kiemvlies. Soms is er ook een sponsachtig weefsel waarin geen kiemvlies aanwezig is, dit weefsel wordt het subgleba genoemd. Voor een juiste determinatie is het altijd nodig om de vruchtlichamen open te snijden om te zien of er (sub)gleba aanwezig is. De vruchtlichamen scheuren bij rijpheid van de sporen aan de bovenzijde open, zodat een wijde, diep komvormige opening ontstaat, of er ontwikkelt zich aan de bovenzijde een kleine opening, waardoor de olijf- tot donkerbruine sporen door regendruppels of door aanraking worden weggeblazen.
Tot de familie Stuifzwammen behoren de Bovisten en de Stuifzwammen. De Stuifballen behoren inmiddels tot de familie Tulostomataceae. De Aardappelbovisten tot de familie Scleroderma.

Stuifzwammen zijn peer- of zakvormig. Jong hebben ze aan de binnenzijde wit vlees. Ze hebben een steelvormig gedeelte. De sporen worden uitsluitend in het bolvormig gedeelte gevormd en niet in de steel. Het subgleba is altijd meerkamerig. |
Belangrijk bij de Stuifzwammen is ook de soort stekeltjes op het bolletje. Kijk als eerste of je ze kunt wegkrabben en of er dan een netachtige structuur achterblijft. Ook de kleur van het onderliggende velletje is belangrijk.

Bovisten zijn bol- of peervormig. Sommige soorten hebben een korte steel. Ook hier hebben jonge exemplaren aan de binnenzijde wit vlees. Bij het ouder worden verandert alles in gleba, bruin gekleurd van de sporen. Het subgleba is afwezig of indien aanwezig, nooit meerkamerig.
Bovisten hebben geen stekeltjes op het bolletjes. Het oppervlak kan wat bemeeld, zemelig, korrelig of wrattig zijn.
naam parelstuifzwam (Lycoperdon perlatum)
waar loof- en naaldbossen, voedselrijke bodems, vaak in groepen
sporeekleur olijfbruin
hoed 3-8 cm hoog, wit tot créme, bedekt met korte, witte, enkelvoudige stekeltjes
steel het steelgedeelte is vaak lang
plaatjes -